Zilverkaars (Actaea simplex)

Een nieuwe naam voor de zilverkaars

De zilverkaars Cimicifuga racemosa heeft een andere naam gekregen: Actaea simplex. Maar bij de meeste kwekerijen wordt de plant nog onder de ‘oude’ naam aangeboden; daarom wordt deze in de Plantenindex ook zo genoemd.

Wanneer bloeit de Cimicifuga racemosa?

Cimicifuga racemosa is een Noord-Amerikaanse plant waarvan de wortels voor medicinale doeleinden worden gebruikt. Cimicifuga is bijzonder effectief in het verminderen van menopauzeverschijnselen. Het is een eersteklas borderplant. De bloeiwijzen kunnen wel 60 cm lang zijn en soms vormen ze allerlei kronkels. De bloei kan in de tweede helft van juli al starten en dat is erg vroeg voor een zilverkaars. De bloemen zijn wit van kleur. Opmerkelijk is dat delen van de bloemen al direct na het openen afvallen. Desondanks blijft het geheel bepaald indrukwekkend. Het blad veelal frisgroen, is twee- tot driemaal drietallig; de langwerpige tot lancetvormige blaadjes zijn gezaagd.

Hoe hoog wordt de zilverkaars?

Cimicifuga is een geslacht van vrij hoge vaste planten met decoratief blad. Ze gedijen het best in de halfschaduw. In het najaar produceert deze plant kleine witte bloemen die in lange aren of pluimachtig vertakte trossen zijn verzameld. Ze geuren heerlijk en kunnen wel een halve meter lang worden. Ze steken dan schitterend af tegen een donkere achtergrond. Er zijn in totaal slechts 10 soorten bekend. De naam Cimicifuga dankt deze plant aan de soort foetidus, die in de achttiende eeuw werd gemalen en gestopt in matrassen en kussens om luizen (cimicis) te verjagen (fuga).

Hoe kan ik de Cimicifuga racemosa onderhouden?

De Cimicifuga racemosa groeit graag in humusrijke, voldoende vochtige grond. Halfbeschaduwde standplaatsen hebben de voorkeur. Geef de zilverkaars in het eerste seizoen regelmatig water.Meer informatie over het bewateren van planten is te vinden in het artikel planten water geven. Het duurt meestal enkele jaren voordat deze planten zich goed hebben ontwikkeld. Men moet echt wat geduld hebben. Jaarlijks wat bladcompost rond de planten strooien helpt. In droge zomers (extra) water geven is noodzakelijk, want anders kunnen de bladeren verdorren en kan de bloei achterwege blijven. Er wordt beweerd dat deze soort wat beter tegen droogte bestand is dan andere Cimicifuga-soorten. maar de indruk is dat dit wel ten koste van de bloeirijkheid gaat. Daarom zijn ook hier een vochthoudende humusrijke grond en wat schaduw op zijn plaats. Kan gescheurd worden.

cha5vnt8ojb3_w2400.jpg

Kenmerken: