Veelbloemige salomonszegel

De veelbloemige salomonszegel Polygonatum multiflorum is een echte schaduwplant en inheems in Nederland en België, vooral in bossen op de wat hogere gronden, waar ze op de vochtige bosbodem groeien. De planten vormen gebogen, sierlijke stengels tot bijna een meter lang. De feitelijke hoogte is zo’n 60 centimeter.

Wanneer bloeit de veelbloemige salomonszegel?

In mei en juni hangen lange rijen witte klokjes in paren langs de stengels. In het oosten van Nederland wordt deze soort ‘motte met keunen’ genoemd: een zeug met biggen. Na de bloei kunnen giftige blauwzwarte bessen worden gevormd. Vogels zijn er gek op en zorgen voor de verspreiding van de zaden. Voor de mens zijn deze plant en haar bessen giftig. Het brede blad is enigszins blauwgroen. De naam Polygonatum komt van het Griekse polys (veel) en gony (kniegewricht) en slaat op de sterk gelede wortelstokken waar de plant uit groeit.

Vaste planten

Ook de Nederlandse naam salomonszegel heeft betrekking op de wortelstok. Bloemstengels laten na het afsterven kringen achter op de wortelstok in de vorm van de letter ‘S’. Dit wordt vergeleken met de afdrukken van de zegelring van koning Salomon. Je moet de wortelstok wel opgraven om dit te kunnen zien. Deze vaste planten komen alleen voor op het noordelijk halfrond. De bloemen zijn klokvormig en hangen al dan niet in groepjes in lange rijen aan de stengels. Dit is een prachtig gezicht.

Hoe onderhoud ik de Polygonatum multiflorum?

Salomonszegels houden van iets vochtige, liefst humusrijke grond. De grond mag niet uitdrogen, dus geef tijdig water. Ze groeien goed onder lichte heesters. Een plek in wisselende of halfschaduw is het beste, maar meer zon wordt verdragen. Na de winter de bovengrondse plantenresten opschonen en wat voeding geven. Mulch is uitstekend. Wellicht is de video mulchen interessant. Zaailingen doen er enkele jaren over voor ze bloeirijp zijn. Laat ze rustig hun gang gaan.

mwq5xdg88vfc_w2400.jpg

Kenmerken: