Oude diamantslijperij in Amsterdam

Achter een eenvoudige Amsterdamse gevel schuilt een industriële ruimte met een hoge wow-factor. “Staal, hout en beton vormen de basis van ons huis.”

Oude diamantslijperij

Tien jaar geleden ging Anne op zoek naar een huis in Amsterdam. 
Ze woonde toen tijdelijk in Engeland voor haar werk en ging in één dag op en neer voor de bezichtiging van een bijzonder pand in het centrum van de stad. “Ik heb meteen een bod gedaan. Het is zo’n uniek gebouw, dat zie je niet vaak. Ooit zat hier een diamantslijperij en dat is te zien aan het glazen dak met de stalen spanten. De vorige eigenaars waren mannen. Het interieur was dus erg mannelijk, maar de indeling van het appartement was prima en heb ik het een tijd lang zo gelaten. Ik werk voor een groot Amerikaans computerbedrijf en reis vijftig procent van de tijd, waardoor ik weinig thuis ben. Maar toen Kate een aantal jaar geleden bij me introk, besloten we het interieur onder handen te nemen.” Tijdens reizen naar onder andere San Francisco en New York – Kate komt uit de Big Apple – maakte het koppel foto’s van restaurants, koffietentjes, huizen en winkels die hen aanspraken. Kate: “Vooral in het Meatpacking District, nu een hippe wijk, keken we goed rond. Daar zie je veel oude fabrieken die echt mooi zijn verbouwd. Industrieel en een beetje rauw, met veel staal, hout en beton. Al snel kwamen we tot de conclusie dat die drie materialen de basis van ons nieuwe interieur zouden vormen.”

Door de ramen zie je bomen en de lucht

In de beginfase namen Kate en Anne een binnenhuisarchitect onder de arm. “Hij heeft ons goed op weg geholpen”, legt Anne uit, “maar uiteindelijk besloten we het interieur zelf te ontwerpen en te laten uitvoeren door een aannemer. Dat kon ook, omdat de basisconstructie goed was: daar hoefden we niets aan te veranderen.” De vorige bewoners hadden een groot ‘blok’ midden in het oude fabrieksgedeelte gezet, waarin de berging was. Boven op die berging werd een vide gecreëerd, die nu dienstdoet als werkruimte. Anne: “Een fijne, rustige plek, ondanks de open verbinding met de woonkamer. Ik zit pal onder het schuine glazen dak, dus het is heerlijk licht. Door de ramen zie je bomen en de lucht.” Maar de basisconstructie was het enige dat overeind bleef. “Niets is standaard: over elk detail hebben we nagedacht en alles is op maat gemaakt. Zo hebben we de keuken laten maken van barnwood, een mooie grijzige houtsoort die je veel in Amerika en Canada ziet. Ook het blad en zelfs de afzuigkap zijn maatwerk.”

Bron: vtwonen juni 2014 | Fotografie Tjitske van Leeuwen | Styling Marianne Luning | Tekst Caroline Westdijk

nog meer: binnenkijken