Oude boerderij in Utrecht

Al bij het eerste bezoek aan de donkere, vervallen boerderijschuur wist Carin: hier komt onze woonkamer. Open tot het dak, met dubbele deuren, de oude balken zichtbaar en véél daglicht! “Onmogelijk,” zeiden aannemers. Maar het is gelukt!

Het zonnetje in huis

“Iedere dag leven we met de zon mee,” glundert Carin.”‘We beginnen met de eerste zonnestralen tijdens het ontbijt in de keuken, dan draait de zon mee langs de steiger en ’s avonds eindigen we in de veranda onder de late avondzon. Daar bakken we pizza’s of maken een vuurtje in de pizzakachel.” Het licht, dat is waarom Carin hier zo graag woont. Met haar technische achtergrond zag ze meteen de mogelijkheden, zelfs toen de boerderij nog een bouwval was. “De boerderij was verwaarloosd en binnen heel donker, maar ook bijna volledig omringd met water en een enorme lap grond. Mét een romantisch privébruggetje! “Al dat water in de buurt is nog steeds heerlijk: we gaan uit varen, voeren de eenden en zwanen, en stappen in de winter vanaf onze eigen steiger het ijs op.”

Ruimteboek

“De meeste aannemers zagen onze plannen niet zitten. Vooral de oude schuur met de boomstambalken behouden, leek hen onmogelijk. ‘Die schuur is nog geen euro waard,’ zei een van hen zelfs.” Toch vonden ze een aannemer met dezelfde passie voor historische details. Voor hem maakte Carin een zogenaamd ruimteboek. Per ruimte beschreef ze waar de leidingen en nissen moesten komen, welke vloer erin kwam en welke sfeer de ruimte moest uitstralen. Ze stopte er foto’s uit tijdschriften en van internet bij om alles te onderbouwen. “Die sfeercollage bekijken we nog steeds als we bijvoorbeeld iets nieuws willen kopen. Je ziet in een oogopslag of het past in de totaalsfeer. De basis is neutraal. Meestal val ik op hout, wit en weinig kleur, behalve een vleugje groen. Ik hou van design en grote formaten. En ook daarbij kan ik heel blij worden van een bijzondere afwerking of doordacht detail. Ik zoek eindeloos door tot ik iets vind dat past bij m’n ideeën. Lukt dat niet, dan maken we het zelf. De tafel, keuken en bedden zijn eigen creaties. Persoonlijker kan niet.”

Bron: vtwonen juni 2015 | Fotografie Margriet Hoekstra | Styling en tekst Barbara Natzijl

nog meer: binnenkijken