Dubbele bovenwoning van 120 m²

Beneden wit en licht, boven donker en geborgen. De vloeren strak, de deuren onbewerkt. Het huis van Sanne en haar gezin zit vol contrast.

We doen het

‘Hé mam, de zetel stond net toch dáár?’ Zoon Bo (en man Mari) zijn geregeld verrast, omdat het interieur weer eens is omgegooid. Sanne houdt nu eenmaal van verandering en snel handelen. In een mum van tijd is er alweer een muurtje geverfd of is de kamer anders ingedeeld. Ook de keus voor de woning zelf was snel gemaakt, vertelt ze. En dat terwijl de timing totaal onhandig was. Binnen twee weken moest het huis woonklaar gemaakt worden, want er stond een vakantie gepland. ‘De makelaar raadde het af, want er moest nog zo veel gebeuren. Er was geen vloer, de deuren waren onafgewerkt, er lag oud tapijt op de trap. Maar de woning had ook een paar enorme pluspunten: ze is bijna twee keer zo groot als ons oude huis, ligt vlak bij het centrum op een fijne locatie, heeft mooie oude details en niet onbelangrijk: een buiten. En dat onafgewerkte houtwerk vonden we eigenlijk juist mooi. Mijn man stribbelde nog een beetje tegen, maar ik dacht meteen: yes, superleuk! Dezelfde avond besloten we: we doen het.’

Noodoplossing

Met wat kunst- en vliegwerk kregen ze het huis net op tijd en met minimale middelen klaar. Sanne witte alle muren, Mari en de vloerlegger zorgden voor de vloeren, (schoon)ouders zorgden voor de laatste losse eindjes, zodat er meteen ná de vakantie verhuisd kon worden. Ondertussen moest er – letterlijk – een flinke hobbel worden genomen: het afgeleverde laminaat paste niet vanwege de ongelijke vloer in de woonkamer. Last minute werd een noodoplossing bedacht: lichtgrijs vinyl met betonlook, een soort budget gietvloer. ‘Achteraf ben ik daar heel blij mee. Het is heel praktisch en geeft een coole sfeer.’ Ook het onafgewerkte houtwerk pakte goed uit en werd een van de charmes van het huis. De trap kreeg dezelfde grof geschuurde look. Wat verder opvalt: bijna alles is wit, tot aan de accessoires toe. Een paar warme accenten, zoals een wollen poef, een dierenvel en een cognackleurige leren stoel, zorgen voor sfeer. ‘Het moet wel gezellig zijn.’

Bron: vtwonen 02-2017 | Fotografie Sonja Velda | Styling Sanne Pol | Tekst Amber van Rijn

nog meer: binnenkijken